A. nie chciała jechać na to zgrupowanie. Codzienne treningi, mnóstwo ludzi, w jej obecnym stanie wydawały jej się koszmarem nie do zniesienia. Sensaj się jednak uparł. Chcąc nie chcąc A wsiadła do pociągu, który powiózł ją nad mazurskie jeziora. "Mam to wszystko w dupie" pomyślała. Nie znosiła zorganizowanych wakacji. Była wolnym duchem. Sama lubiła decydować o której wstać, myć zęby i jeść. Narzucanie jej z góry pory pobudki i posiłków było dla niej karą. Ale grzecznie budziła się na rozkaz, ćwiczyła na rozkaz, jadła na rozkaz. Jedynie wieczorami siadała i wpatrywała się w taflę jeziora. Jej myśli biegły do B. Największej i zarazem najbardziej brutalnie zakończonej miłości życia. Obwiniała się za to rozstanie. Przypisywała sobie winy, które nie były jej. Czuła się nikim...

opowiadanie cd. - http://les.art.pl/opowiadania/art.php?art=298